Tuesday, March 24, 2009
Ruby and David have some kind of scooter-girl routine. I don't know how it came about, but it involved using blankets for flying capes. The nickname scooter-girl was born. In Vermont it suddenly evolved--now the scooter is actually part of the act, as well as Ruby's new train hat.
Ruby defends her right to be scooter-girl quite passionately, and so she should. The other day while she was whizzing down the hill (sometimes I have to prod myself into a trot just to keep up) she stopped to say hi to some little 3 year-old (or so) kid. He looked at Ruby, he looked at the scooter and then proclaimed that only boys scooter. I can't remember how Ruby responded exactly, but she did respond and she said something like "I'm a girl and I'm using my scooter!"
Some of this gender stuff is really quite amazing and I hate it. I really do. Ruby is already, at this young age, being forced into gendered boxes, as if those silly boxes could even begin to define who she is. Those boxes don't fit anyone and yet society is so darned determined to start the awkward fitting process from day one.
Recently at the playground some stupid guy who, I hope, was just trying to say hi to Ruby asked her what her name was and did she have a boyfriend already or was she married? My jaw dropped. He was sadly enough the father of a little toddler who was wearing a motorcycle leather jacket; talk about fitting a kid into a gendered box early. I politely told him to piss off. Fuck that. Oops, that was not very womanly of me. I'm not sorry.
PS. Ruby was a tad focused on our stuff getting stolen, including her scooter, because of the fact that our car was stolen twice within a week recently.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
11 comments:
Moedige poging, ben benieuwd of Ruby hierdoor ook de poppenfase overslaat, want dat schijnt zelfs volgens verstokte oud-feministes toch onoverkoombaar te zijn bij meisjes.
Salut,
Sorry Marcella maar ben het niet met je eens... of liever gezegd niet eens met "de oud-feministen" dan. Jan Willem en ik hebben Marsha en Jaya heel erg bewust anti-gender groot gebracht : eeuwig en altijd er op gehamerd dat meisjes net zo goed en waardevol als jongens waren, enz. Altijd geweigerd om cadeaux te kopen of te accepteren die gender-related waren : zie nog het verbaasde gezicht van een van onze vrienden toen ik tijdens een verjaarspartijtje een plastic mitrailleur geweer weigerde en een Barbie pop.Wat speelgoed betreft was het gevolg dat M & J met van alles en nog wat speelden en niet speciaal met poppen. Allerminst zelfs en hebben zij ook nooit gedaan. Marsha's struggles met dit onderwerp vind ik heel goed en ik ben het met Marcella eens dat je moedig moet blijven proberen. Want het is wel grotendeels vechten tegen de bierkaai maar als niemand er iets aan deed zou de situatie nog erger zijn.
So good luck !
Liefs, Maaike
Ik geloof dat onze visies niet gelijk tegenstrijdig zijn, al zal ik niet zo snel iets weigeren. Ik vind vooral dat kinderen de keuze moeten krijgen om met divers speelgoed te spelen. Het voorschotelen van alleen maar jongensspeelgoed aan meisjes vind ik daarom net zo min iets als het alleen maar meisjesspeelgoed aanbieden aan meisjes. En natuurlijk zijn meisjes net zo goed.
Het aanbieden van genderrelated speelgoed kan ook voordelen hebben. Zo vindt Nils het poppenhuis dat Jente voor haar verjaardag kreeg ook fantastisch en speelt zij ook graag met een garage met auto's. En wie weet leer je door dat speelgoed ook wel je typisch vrouwelijke of mannelijke kanten ontwikkelen.
I think I'm in between you both. I will refuse toys that I deem completely inappropriate and I will consciously offer her more exposure to toys that she wouldn't otherwise receive because they're gendered. On the other hand, gendered toys are fine too. So far she's responded fine--she plays with her dolls as much as she plays with her train set.
But the former (offering her exposure to the "boy" stuff) is really most important to me. She'll get the girl stuff without me having to do much, so I do see my job as emphasizing the stuff society (school etc) won't give her. In doing that I feel safe letting society do what it's going to do, coz as mams said, whatever we do, it's a small small drop in the bucket of this gendered world.
Mooie discussie! Op het moment dat ik dit schrijf is Elise bezig om een popje aan te kleden. Ze kreeg het gisteren (tweedehands) en ze koos de naam Fleurtje. Ze heeft ook een prinsessenjurk waar ze het liefst elke dag in zou rondlopen. Tja.
Vandaag hebben we haar een groene broek en dito shirt aangetrokken. De treinset staat klaar. Er is een rode fiets en een blokkendoos.
Vanwaar dan de keuze voor roze en popjes?
De wereld om ons heen. Niet door ons, hoewel wij ook geen speelgoed zouden weigeren.
Wij proberen de mix (of gender-neutraliteit, het is maar hoe je het noemen wilt) te stimuleren. Dus een ziek popje moet met gillende sirenes op een ambulance-autootje naar het ziekenhuis. Dora en Diego zijn wat ons betreft even leuk en Elise slaapt net zo goed in een Diego-pyama als in een Dora nachtjapon. Met de speeldates over en weer (die bij de kleuterschooltijd horen) laten we haar de ene keer met een jongetje spelen en de andere keer met een meisje.
Of het allemaal wat uitmaakt? Ik denk dat een kind uiteindelijk voor een groot deel afgaat op welke keuzes de ouders maken en hebben gemaakt in het dagelijks leven. Voor Elise is het compleet normaal dat papa en mama allebei evenveel werken en zorgen. Ik denk en hoop dat haar ervaring op dat vlak meer handvaten biedt voor het verdere leven dan het aangeboden speelgoed.
Excellent point Wen! Completely agree--the roles we take in life matter as much if not more. I'm really glad you reminded us of that because it's hard sometimes not to be depressed about gender stereotyping when Ruby insists an almost gender neutral image of a child in a book is a girl because the kid has long hair or whatever small other "girl" feature defines the kid.
Inderdaad een goeie discussie. Prachtig, omdat die met vrouwen uit 2 werelddelen wordt gevoerd. Zou dat ook van invloed zijn op de opvoedingsfilosofie?
Ondertussen vinden ouders het totaal geen punt meer om een jongen met poppen te laten spelen en meisjes met autogarages. Is dat een verdienste van de 'oude feministes' ?
Ik ben het met Wendela eens dat het voorbeeldgedrag van ouders meer impact heeft dan het aanbieden van wel of niet gender-neutraal speelgoed. Ik denk zelfs dat de invloed van de creche misschien nog wel groter is.
groetjes Hannah
Wow, wat leuk, al deze reacties en ik sluit mij aan bij de meeste opinies. Uiteindelijk denk ik, net als Wendela, dat kinderen het voorbeeld van de ouders volgen : Marsha is daar een perfect voorbeeld van !
Groetjes van Maaike (moeder van Marsha)
Hannah,
Thanks for getting involved! We've never met, but I hear about you from Marcella&Tom all the time and I've seen pictures, so it feels normal to be writing with you!
I'm glad this discussion is happening on Ruby's blog. This is something I hope she'll read one day, a long time from now, and I'm going to make sure I save this discussion for her too.
While I live here, I was raised by dutch parents, but in New Zealand and then France. I'm sure the way my parents choose to raise me and my sister wasn't strictly influenced by the ideas they got from growing up in the Netherlands, but also by the societies they were living in. And I know that's true for me now too, living here in the US. So even though we're all dutch, yes, there are different cultures involved here. Excellent point.
Ruby doesn't go to school or creche or anything like that yet. I'm grateful because for me it means our (home life) influence has a little longer to sink in. So for the moment she's quite oblivious to the popular tv shows and books that have more strictly gendered messages. And that was one (not the only) reason we've held off on school for a while longer.
I agree that we've made huge progress in society when it comes to gendered toys. And at least for this group of people, our home lives are less gendered also. I'm grateful to have all that in my and Ruby's favor. But I also find it useful to keep on being very aware of how gender plays out. Patriarchy is still a very active and dominant system and the way it works is at times not so subtle (women in general still earn less than men) and at other times very subtle and/or less easy to address (the different emotional expectations we have for men and women).
My entry was too short and too simple for this amazingly complex discussion. I still grapple at many levels with gender and I don't expect that will end anytime soon!
Zo negatief als jij bent over creches en school, zo positief ben ik daarover. Misschien hebben we hier in Amsterdam meer keuze om een school of creche te vinden die aansluit bij de opvoedingsstijl, maar mijn ervaring is juist dat een school of creche een hele positieve invloed op het gedrag van kinderen hebben.
Volgens mij moet je er gewoon niet zo moeilijk over doen. Mijn dochter (5,5 jaar) loopt al minstens 3 jaar bij voorkeur in zuurstokroze rond. Maar ze gaat net zo lief hutten bouwen met haar vriendje. Terwijl haar broertje (bijna 3) die bij voorkeur buiten speelt en met stokken en zwaarden zwaait het liefst de roze schoenen van zijn zus aantrekt. Samen spelen ze met lego of met Barbie. Wat belangrijker is is dat je ze de mogelijkheid geeft om te kiezen. Wat ik nou leuk vind is dat mijn dochter een vrouw in het het ziekenhuis automatisch een dokter noemt ipv verpleegster. Zij is gewend aan vrouwelijke huisarts en schoolarts en als je haar vraagt wat ze later wil worden zegt ze de ene keer: moeder of juf en de andere keer tandarts of boef.
Post a Comment